Oostenrijk/Austria

Hallstatt Friedhof en "Beinhaus"

        pagina 1: Naar graven, to graves
           (click on pictures to increase)

© Maar er is ook een kleine variëteit aan gietijzeren grafmonumenten But there also is a small variety of cast-iron sepulchres	© Grafmonument aan de muur van de kerk voor een priester Sepulchre on the wall of the church for a priest	© Gietijzeren kruis Cast-iron cross
Beinhaus
©foto: jeannette Goudsmit	©foto: Rindert Brouwer	©foto: Rindert Brouwer
© Omdat Hallstatt een zeer kleine begraafplaats heeft, is de oude gewoonte -wanneer er niet genoeg plaats is op de begraafplaats- blijven bestaan. Men neemt de resten uit het oudste graf (na minimaal 10 jaar). Deze resten worden schoongemaakt en weggezet in een klein 'beinhaus'. De botten onder de tafel en de schedels op de tafels. Op de schedel worden de namen van de overledene geschilderd en doorgaans ook bloemen, bladeren, kruizen etc. De 'jongste' schedel is van 1983. Tegenwoordig is er de mogelijkheid voor de nabestaanden om het graf langer dan 10 jaar aan te houden. Because Hallstatt has a very small graveyard, there is still an old custom that when there is not place enough anymore on the graveyard, that they take out the remains of the oldest grave (after at least ten years). These remains will be cleaned and put away in a small 'beinhaus'. The bones under a table and the skulls on the tables. On the skull they paint the name of the death person and most of the time also some flowers, leaves, crosses etc. The 'youngest skull' is from 1983 Today there is the possibility for relatives to keep on the grave for more than ten years.